Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Senatorska. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Senatorska. Pokaż wszystkie posty

środa, 3 września 2014

Tu się kończy warszawska Starówka?


Zdjęcie wyszperane na portalu aukcyjnym Ebay.de.Wedle daty na odwrocie wykonano je w lipcu 1940 i przedstawia ono zburzone we wrześniu 1939 kamienice. Rozpoznanie miejsca tylko w pierwszym momencie stanowiło zagadkę. Analiza szczegółów budynku widocznego po lewej przyniosła bowiem szybkie rozwiązanie. Jest to miejsce doskonale znane każdemu warszawiakowi, a w ostatnim czasie nawet bardziej, ze względu na polemikę pt. "gdzie się kończy Stare Miasto"?

Otóż zdjęcie wykonano mniej więcej spod Kolumny Zygmunta III Wazy w kierunku wylotu ul. Senatorskiej na plac Zamkowy. Po lewej widzimy spaloną kamienicę Johna: LINK, natomiast po prawej ruiny kamienicy przy ul. Senatorskiej 2/4, przy wylocie ul. Podwale: LINK.

Wznoszony obecnie (2014) w tym samym miejscu nowy budynek, budzący wiele kontrowersji biurowiec spółki Senatorska Investment: LINK1, LINK2, LINK3, tylko kształtem działki nawiązuje do tego przedwojennego. Wedle powszechnej opinii jest to projekt nieudany, nieciekawy i nieprzystający do sąsiedniej zabudowy. Na ironię losu zakrawa fakt, że zaprojektowali go architekci z niemieckiej pracowni RKW Rhode Kellermann Wawrowsky.

(P)

piątek, 6 czerwca 2014

Pałac

Prezentowane poniżej zdjęcia pochodzą z wydanego przez Muzeum Woli albumu 1939. Warszawa w oczach maturzysty. Książka zawiera zdjęcia zniszczonej Warszawy wykonane przez Romana Mazika w październiku i listopadzie 1939. Kolekcja ta była wcześniej prezentowana w formie wystawy na Cytadeli i w Muzeum Woli. W albumie tym znajdziemy wiele ciekawych zdjęć, w większości pochodzących ze Śródmieścia i Powiśla (autor mieszkał w Al. 3 Maja). Ponieważ część z nich była niepodpisana lub podpisana błędnie, z inicjatywy Darka zajęliśmy się uzupełnieniem i weryfikacją budzących wątpliwości zdjęć. Dwa spośród niepodpisanych zdjęć przedstawiały niewątpliwie ten sam obiekt, w dwóch różnych ujęciach:

Fot. 1

Fot. 2

Wypalony jednopiętrowy budynek ma niewiele charakterystycznych detali, trudno też odgadnąć jego usytuowanie względem ulicy. Na ścianie zachowało się jednak boniowanie, które okazało się istotnym tropem przy identyfikacji. Wpatrując się w te ruiny, przypomniałem sobie, że kilka miesięcy wcześniej na portalu aukcyjnym Ebay.de widziałem już budynek z podobnym boniowaniem:


Fot.3

Wówczas zdjęcie nie wydało mi się specjalnie interesujące, ale teraz stanowiło istotną pomoc w rozwiązaniu zagadki. Widoczne na pierwszym planie tory znacznie zawężały listę możliwości.  Przegląd jednopiętrowych budynków przylegających do ulic z torowiskiem pozwolił na wytypowanie kilku lokalizacji. Wśród nich najbardziej prawdopodobna wydawała się zachodnia oficyna Pałacu Błękitnego (Zamojskich). Pałac i oficyny spłonęły we wrześniu 1939. Widać je dokładnie w centrum kadru na poniższym zdjęciu z "Ostatniego Spojrzenia": LINK. Ale to zdjęcie lotnicze pokazuje stan z roku 1944. Nie ma już na nim oficyn ciągnących się wzdłuż ulicy Żabiej, które zostały rozebrane w czasie okupacji aby umożliwić przedłużenie ulicy Marszałkowskiej do Placu Bankowego. Widać natomiast interesującą nas wypaloną oficynę zachodnią i tory tramwajowe skręcające z ulicy Żabiej w Senatorską.

Moje przypuszczenia ostatecznie potwierdziło jeszcze inne okupacyjne zdjęcie, wykonane od strony Placu Bankowego, na którym  bez żadnych wątpliwości możemy dostrzec charakterystyczne kominy widoczne na pierwszym z identyfikowanych zdjęć.

Fot.4 
Na ortofotomapie lokalizacja zamieszczonych powyżej zdjęć przedstawia się następująco:

Chciałbym jeszcze zwrócić uwagę na przylegający do oficyny od strony Ogrodu Saskiego budynek, który mieścił księgozbiór Biblioteki Ordynacji Zamojskiej. Widzimy go na zdjęciu z "Ostatniego spojrzenia", to zadaszony budynek sąsiadujący z przedłużeniem Marszałkowskiej. Biblioteka jako jedyna przetrwała pożar we wrześniu 1939 i większość zbiorów ocalała. Niestety nie na długo – 8 sierpnia 1944 roku niemieccy barbarzyńcy podpalili budynek, co doprowadziło do niemal całkowitej zagłady wspaniałego księgozbioru.
Po wojnie Pałac Błękitny został odbudowany w latach 1948-1950: LINK.Przez wiele lat warszawiacy mogli tam kupować bilety komunikacji miejskiej. Obecnie pałac jest własnością prywatną i czeka na remont. Mimo, że zachodnia oficyna została odbudowana w kształcie zbliżonym do przedwojennego, dziś możemy oglądać tylko szmatę kryjącą coraz bardziej popadające w ruinę mury: LINK. Przynajmniej tramwaje nadal jeżdżą pod ścianami budynku, choć dziś przebieg torowiska jest zupełnie inny niż w roku 1939.

nuro

PS. Dziękuję Darkowi za udostępnienie zdjęć użytych w powyższym artykule.

poniedziałek, 26 sierpnia 2013

Bliski plan


Zdjęcie znalezione na portalu aukcyjnym ebay.de, opisane zostało następująco: 158# Warschau Warszawa Polen 1940 ~ Fliegerhorst Soldaten Stadt Zerstörung. Choć na pierwszy rzut oka niewiele tu widać, to jednak na fotografii mamy ukrytą całą masę szczegółów, które pozwoliły na zidentyfikowanie tego zniszczonego budynku. Osobiście bardzo lubię zdjęcia w bliskim planie, bo pozwalają one na dostrzeżenie takich detali, które w planach ogólnych zawsze przepadają. Przyjrzyjmy się licowaniu narożnika, albo ozdobnym listkom dekorującym gzyms. Prawdziwa poezja! I tylko smutek człowieka przepełnia niewysłowiony, że wszystko to potrzaskane, spalone, przysypane śniegiem...

Wiedziony intuicją, czy też przeczuciem, ustaliłem, że na tym zdjęciu widzimy narożnik kamienicy przy ul. Miodowej 4 i Senatorskiej 2/4: LINK. Drugie i trzecie piętro zdołano już rozebrać. Budynek był stosunkowo często fotografowany przez niemieckich żołnierzy, możemy więc prześledzić różne fazy jego rozbiórki. Na innym zdjęciu: LINK widać jeszcze całą jego bryłę, na kolejnym, stan zbliżony do naszego zdjęcia: LINK, wreszcie na jeszcze innym już tylko kupę gruzu, której nikt nie kwapi się usunąć: LINK.

Ktoś powie, a po co w ogóle zajmować się takimi zdjęciami? Odpowiem, jak na rasowego wspinacza przystało - bo są.

(P)